Вялікая размова прэзідэнта аб сучаснасці з будучым пакаленнем нашай краіны

Гледачы "Беларусь 1" мелі магчымасць убачыць тэлеверсію сустрэчы прэзідэнта са студэнтамі вядучых ВНУ краіны. Але нават яна не змагла змясціць усё. Аб тым, якія тэмы засталіся за кадрам, на якія пытанні ўжо дадзены даручэнні, аб эмоцыях і ўражаннях удзельнікаў вялікай дыскусіі з прэзідэнтам - Вераніка Бута.

Актыўныя, неабыякавыя, крэатыўныя. Студэнты ва ўсіх краінах свету першымі, як гаворыцца, за любы кіпіш. Толькі вось лепш, калі энергію накіроўваюць у мірнае рэчышча. І тут шмат залежыць ад педагогаў, якія ў няпросты момант аказваюцца побач. Праверку на трываласць прайшоў і Белдзяржуніверсітэт.

Так, вытрымаць інфармацыйны напор палітычнага запалу часам вельмі няпроста нават людзям з важкім жыццёвым багажом, што ўжо гаварыць пра маладых і гарачых. У будучага юрыста Кірыла гэта атрымалася. Разумее, што лепш канструктыўная размова, чым эмоцыі і байкот універсітэцкага парадку. На юрфаку сабралі каманду маладых людзей, вось ужо 3 месяцы разам працуюць над асноўным законам краіны, фармулюючы самыя розныя прапановы - ад партыйнага будаўніцтва да ўзмацнення мясцовага самакіравання.

Прэзідэнт прызнаўся: сёння важна зверыць пазіцыі з цяперашнім пакаленнем, даведацца, што хвалюе студэнтаў. А тэмы самыя рэзанансныя (асабліва на фоне палітызацыі грамадскага жыцця). Рэха падзей ва ўсіх сэнсах гарачага жніўня - у пытанні першакурсніцы БДУ.

І пакуль адны карыстаюцца магчымасцю, ініцыююць, гавораць і перажываюць шчыра, у тым ліку і за будучыню сваіх аднакурснікаў, іншыя за гэта іх пачынаюць праследаваць.

Гэта толькі малая частка абраз у адрас тых, хто не баіцца гаварыць адкрыта. Паказаць і агучыць у эфіры можна далёка не ўсё. Тут, напрыклад, аўтар называе ўсіх прысутных сорамам, а тут лічыць, што дыялог - гэта "мразоцтва". Хапае ў адкрытых пасланнях і мацюкальных слоў. Неверагодна? Ды не, хутчэй, чакана.

Тых, хто лічыць за лепшае вырашаць пытанні пад націскам вуліцы, праз рэвалюцыю, слёзы, не ў рамках закона і дыялогу, літаральна некалькі дзён таму кіраўнік беларускага МЗС вельмі дакладна назваў "дэмакратамі-фашыстамі". І пытанне рытарычнае: што, калі на чале ўлады аказваюцца яны?

Кожны мае права на свой выбар. А пісаць у сацсетках і асуджаць куды прасцей, чым адважыцца і зрабіць, узяць у рукі не тэлефон, а мікрафон і быць пачутым, а не заблакіраваным.

Маладыя людзі з нецярпеннем чакалі чэмпіянату свету па хакеі, рыхтаваліся быць валанцёрамі, прайшлі навучанне, у многіх з іх багаты добраахвотніцкі вопыт за плячамі. Але на жаль. Як быць, спытаюць у прэзідэнта.

Прапанавалі пашырыць паўнамоцтвы моладзевай арганізацыі і студэнцкага прафсаюза, служыць у арміі па спецыяльнасці, унесці ў каляндар Дзень беларускага студэнта. Разважалі аб больш жорсткай адказнасці за дэструктыў у інтэрнэце, гаварылі пра гранты для моладзевых ініцыятыў, беларускую вакцыну ад COVID, амбіцыі і спосабы дасягнення мэты.