Прэзідэнт даведаўся пра пазіцыі новага пакалення беларусаў і што яго хвалюе, сустрэўшыся са студэнтамі Белдзяржуніверсітэта

Зверыць пазіцыі з новым пакаленнем беларусаў, даведацца, што хвалюе моладзь. Гэта, мабыць, галоўная мэта вялікай гарачай дыскусіі прэзідэнта з беларускімі студэнтамі, якая прайшла ў мінулую пятніцу ў сценах Белдзяржуніверсітэта. У кожнага, вядома, свой погляд на наша агульнае заўтра. Але хлопцаў і дзяўчат па ўсёй краіне аб'яднала жаданне канструктыўна вырашаць набалелыя пытанні. Абмяркоўвалі палітычную рэальнасць і наступствы падзей мінулага года. Усяго каля двух дзясяткаў пытанняў - цэнзура, амністыя, моладзевая палітыка і шматлікае іншае.

Закрытых тэм не было. Дарэчы, аб гэтай сустрэчы папрасілі самі студэнты - і не пашкадавалі. Шматлікія недазволеныя моманты вырашаліся прама ў сценах аўдыторыі. Максімальна шчыра і адкрыта - часта журналісты такі фармат работы называюць без купюр. Прэзідэнт з першых хвілін пазначыў сваю пазіцыю, іншай танальнасці размовы быць не можа - яму не страшна і не сорамна глядзець у вочы моладзі.

3,5 гадзін жывой дыскусіі, якая часам пераходзіла ў спрэчкі - увогуле, усё па-даросламу. Нямала пытанняў задаў моладзі і прэзідэнт. Асноўны меседж - пастаянна думаць аб падаплёцы, якая адбываецца ў свеце і ў нашай краіне. Максімальная адкрытасць і жаданне ствараць разам - галоўная мэта. Выяўляць можна і трэба розныя меркаванні. Але ў рамках закона!

І пакуль адны карыстаюцца магчымасцю нешта прапанаваць, гавораць сапраўды, што думаюць аб сваёй краіне і як яе развіваць, другія за гэта іх пачынаюць цкаваць і праследваць. Абразы ў сацыяльных сетках, пагрозы распраў, праследаванні - гэта толькі малая частка таго, што за гэтыя некалькі дзён перажылі ўдзельнікі сустрэчы.

Гэта значыць зноў мы назіраем праславутыя падвойныя стандарты. Тыя, хто адважыўся пісаць такое, звычайна гавораць, што яны за свабоду слова, дэмакратыю і наогул за ўсё добрае. Тады чаму душыце гэтую самую свабоду слова? Калі ў чалавека іншае меркаванне, якое адрозніваецца ад вашага, - гэта не дазваляе яго абражаць і зневажаць. Тым больш што папрасіць прабачэння - проста, па-чалавечы - за слёзы, нервы гэтых хлопцаў і дзяўчат - відавочна духу не хопіць.

І, здаецца, што ў "новай свабоднай Беларусі", якую так малююць незадаволеныя пратэстоўцы і іх тэлеграм-каналы, не мяркуецца права на сваё меркаванне і выбар. Ды і "праўда" мабыць там нейкая асаблівая. Але давайце ўсё ж вернемся да тых, у каго слова «ствараць» - на першым месцы.