Кіберраспрацоўкі ў медыцыне. Біянічныя пратэзы змогуць збіраць у Беларусі

Пра тое, як тэхналогіі могуць паўплываць на лёс чалавека. Кіберраспрацоўкі прыйшлі ў медыцыну. Маленькія беларусы, якія па якой-небудзь прычыне пазбаўлены адной або дзвюх верхніх канечнасцяў, могуць адчуць сябе супергероямі. Маладыя навукоўцы з Расіі спраектавалі незвычайныя пратэзы для дзяцей. Прычым дызайн распрацоўкі, якая неабходная для паўнавартаснага жыцця, ствараецца пацыентамі.

Працэс пратэзавання і складаны падрыхтоўчы этап цалкам у кампетэнцыі беларускіх прафесіяналаў. Ды і расійскай камандай інжынераў-вынаходцаў таксама кіруе наш суайчыннік.

Ужо пяцёра дзяцей могуць пахваліцца незвычайнымі функцыянальнымі механізмамі. А напярэдадні 10-гадовая дзяўчынка з Баранавіч стала першай пацыенткай сталічнага пратэзна-артапедычнага цэнтра, каму ў такім узросце ўсталявалі складаны біянічны пратэз. Аб неабмежаваных магчымасцях медыцыны - Святлана Чарнова.

Пакуль што кіраваць або, больш дакладна, адчуваць мышцы рукі Ульяна Гаўралюк вучыцца з дапамогай віртуальнай рэальнасці. Гэта падрыхтоўчы этап, так званая размінка перад выкарыстаннем унікальнага біянічнага пратэза. І вось кульмінацыя. Новая рука ўсталявана і працуе амаль гэтак жа, як родная. Толькі засталося крыху падвучыцца. Але гэта не перашкода, а хутчэй прыемныя клопаты. А ўлічваючы, што літаральна днямі юнай пацыентцы спаўняецца адзінаццаць, гэта можна лічыць самым лепшым падарункам.

Выправіць наступствы аўтамабільнай аварыі дзяўчынцы з Баранавіч - зрабіць разумны біяпратэз - і адпаведна падарыць надзею іншым дзецям дапамагла расійская кампанія маладых навукоўцаў са Сколкава. Інжынерамі, дарэчы, кіруе наш суайчыннік. А вось складаны і адказны працэс пратэзавання цалкам пад кантролем беларускіх прафесіяналаў. Вось ён - камандны дух дружалюбных краін на прыкладзе.

Але гэта варта таго! Катацца на веласіпедзе, гуляць у шахматы, займацца творчасцю і нават набіраць тэкст на клавіятуры - біянічныя пратэзы маюць неабмежаваныя магчымасці. Усё залежыць ад таго, наколькі добра маленькі пацыент кіруе мышцамі.

У біянічных пратэзах усталяваны спецыяльныя датчыкі. Яны счытваюць імпульсы ад скарачэння мышцаў, перадаюць сігнал матору і тым самым прымушаюць кісць рухацца.

Працуе біяпратэз на акумулятары - сілкавання хапляе на суткі. Варта дадаць, што такі гаджэт выключна індывідуальны прадмет і перад яго распрацоўкай ідзе сур'ёзны падрыхтоўчы этап.

Пратэзы цягавыя ў адрозненне ад біянічных больш простыя ў плане разумення выкарыстання - хапальныя рухі адбываюцца за кошт згінання ў локцевым або прамянёвазапясцевым суставе. Затое значна больш цікавы і складаны дызайн. Што гаварыць, праекты ўласных пратэзаў складаюцца асабіста маленькімі пацыентамі. Яны выбіраюць колер, прынт, надпіс, а на спецыяльны трымальнік могуць змясціць любы аксесуар. Напрыклад, пульт для кіравання міні-дронам.

Але зноў жа важны этап з кансультаваннямі, абследаваннямі, навучаннем і далейшым назіраннем - усё гэта ў кампетэнцыі беларускіх прафесіяналаў, у тым ліку і выраб куксапрыёмнай гільзы.

Уладальнікамі дызайнерскіх пратэзаў напярэдадні ўжо сталі пяцёра маленькіх беларусаў. І яшчэ трое ў чаканні сваіх унікальных гаджэтаў: функцыянальныя заменнікі канечнасцяў устанаўліваюць за кошт дзяржаўнага бюджэту.

Ульяна Гаўралюк пакуль знаходзіцца пад назіраннем медыкаў. Дзяўчынка - першая пацыентка пратэзна-артапедычнага цэнтра, каму ў такім юным узросце паставілі складаны біянічны механізм. Але гэта хутчэй фармальнасці, спецыялісты не сумняваюцца ў яго паспяховым выкарыстанні, да таго ж наступны прэтэндэнт на яго ўстаноўку ёсць.