VI турнір па тактычнай стральбе "Ні кроку назад" сабраў байцоў АМАПа з шасці краін

Тэрарызм і злачыннасць не маюць межаў, а значыць і адказ на іх павінен быць агульным. VI міжнародны турнір па тактычнай стральбе сярод байцоў АМАПа "Ні кроку назад" праходзіць у Беларусі.

Міжнародныя спаборніцтвы сабралі сёлета 25 каманд, прадстаўнікоў 6 краін. Удзел прымаюць байцы з Беларусі, Азербайджана В'етнама, Расіі, Таджыкістана і Узбекістана. У якасці назіральнікаў госці з Аб'яднаных Арабскіх Эміратаў. Турнір - гэта не толькі спаборніцтва, але і маштабная пляцоўка для выпрацоўкі адзіных стандартаў бяспекі.

Для гледачоў гэта выглядае як эфектнае шоу, але для байцоў - штодзённая праца. За іх плячамі не проста спартыўныя разрады, а рэальныя штурмы, вызваленні заложнікаў і дзясяткі выратаваных жыццяў.

Іван Кубракоў, міністр унутраных спраў Беларусі: "Турнір па тактычнай стральбе сярод спецпадраздзяленняў даўно стаў міжнародным. Мы праводзім яго шосты раз. Сюды прыязджаюць лепшыя падраздзяленні баявога прызначэння. Тут прысутнічаюць практыкі - гэта тыя людзі, якія штодня гарантуюць бяспеку нашых грамадзян. Яны бяруць удзел у баявых аперацыях. Мы кожны раз імкнемся арганізаваць гэтае мерапрыемства такім чынам, каб усе задачы, якія будуць падчас спаборніцтваў выконваць байцы, былі максімальна набліжаны да баявых".

На працягу тыдня ўдзельнікам спецназаўскай алімпіяды трэба было выканаць 14 складаных практыкаванняў на шляху да перамогі. Аб лідарах гаварыць рана, любая памылка або асечка мяняе турнірную табліцу. Улічваюцца ўсе фактары: хуткасць выканання задачы, тактыка, меткасць.

Турнір праходзіць на некалькіх пляцоўках, актыўна задзейнічаны ў спаборніцтвах новы спартыўна-тактычны комплекс, які адкрылі на базе мінскага АМАПа. Менавіта там арганізаваны многія практыкаванні, якія толькі сёлета з'явіліся ў спісе першынства.

Памыліцца на спаборніцтвах - значыць атрымаць штрафныя балы. Памыліцца падчас рэальнай спецаперацыі - значыць паставіць пад пагрозу жыцці мірных людзей.

Першая задача байцоў, якія сабраліся тут, - абараняць грамадства, а значыць адказваць за жыццё чалавека. Атрымліваецца, гэта не спартыўныя спаборніцтвы, а практычная падрыхтоўка і сур'ёзны экзамен ва ўмовах, максімальна блізкіх да баявых.

Кожны дзень, выходзячы на працу, спускаючыся ў метро або адпраўляючыся ў гандлёвы цэнтр, людзі не задумваюцца аб сваёй бяспецы. Аб ёй думаюць іншыя - тыя, хто круглыя суткі знаходзіцца ў рэжыме павышанай гатоўнасці. Гледзячы на такія спаборніцтвы спецназа, становіцца зразумела, які каласальны вопыт стаіць за мірным жыццём.